Tijdens een lange filosofeerles op 2 september 2009 in het vertrouwde 330 heb ik mijn visie over muziek onderwijs onder de loep genomen, besproken, opgeschreven, nogmaals onder de loep genomen, compleet veranderd, heb ik geluisterd naar andermans visies, heb ik nogmaals mijn visie bijgesteld en heb ik het lokaal verlaten met slechts wat vage ideeën over wat muziekonderwijs volgens mij zou moeten inhouden en hoe een gemiddelde leerling halverwege zijn middelbare school gevormd zou moeten zijn. Nu probeer ik aan de hand van mijn ideeën en mijn notulen 1 passende visie te vormen en ik kan jullie verklappen: DAT VALT NIET MEE!
Het enge van het formuleren van een visie vind ik dat het zo definitief en dwingend voelt terwijl ik nog maar een guppy ben in het filosoferen over muziek en het daaruit voorvloeiende muziekonderwijs. Toch probeer ik het, in de hoop dat jullie vol zullen reageren, zodat ik GELUKKIG nog in alle vrijheid mijn visie kan bijstellen en verrijken!
1 opmerking:
Lieve Ilse,
Een visie is nimmer definitief: je kunt nu beslissen naar Amsterdam te reizen, omdat je op zoek bent naar een grote stad, en onderweg tot het inzicht komen dat Rotterdam slimmer is, omdat je een kekke sky-line wilt en zeelucht. Voortschrijdend inzicht kan echter alleen ontstaan als je voortgaat: bijsturen in een kano kan ook alleen als je meer vaart hebt dan de stroming, desnoods eerst de verkeerde kant uit....
Succes!
Een reactie posten